கல்வித் தத்துவம்

தத்துவம் மற்றும் கல்வித் தத்துவம்  என்பவற்றுக்கிடையிலான தொடர்பினை பரசிலிக்குக.




      தத்துவம் என்பது philosopy  என ஆங்கிலத்தில் அழைக்கப்படுகிறது. இந்த சொல் கிரேக்க மொழியில் philos sophiya என்ற சொல்லில் இருந்து தோற்றம் பெற்றுள்ளது. philos என்றால் விருப்பம் என்றும் ளழிhலைய என்றால்  அறிவு எனப்பொருள் படும். எனவே தத்துவம் என்பது அறிவில் விருப்பம் மற்றும் உண்மையை தேடுதல் எனப் பொருள்படுகிறது. அதேபோல் சிந்தனையாளர்கள் அறிவில் விருப்பமும் உண்மையை தேடுவதில் ஆர்வமும் உள்ளவர் என வரைவிலக்கணம் படுத்துகின்றனர்.

  இதனைப்போன்றே கல்வி தத்துவத்தை எடுத்து நோக்குவோமானால். கிங்ஸ்லி பிரய்ஸ் என்பவர் கல்வி தத்துவம் என்பது கல்வியோடு தொடர்புடைய பகுப்பாய்வுக் கற்றலாகும் எனக் கூறுகின்றனர். இவ்வாறாக தத்துவம் மற்றும் கல்வி தத்துவத்திற்கு ஒரு நெருங்கிய தொடர்பு இருப்பதனை அவதானிக்கலாம். தத்துவத்தில் ஒரு அம்சமான பௌதீகவதீத எனும் பிரிவில் அறிவாய்வு ஒழுக்கம் மற்றும் யதார்த்தத்தின் தன்மை என்பன ஆராயப்படுகிறது இதனை நாம் கல்வியின் அம்சங்களிலும் செல்வாக்கு செலுத்துவதை நோக்கும் போது தத்துவம் மற்றும் கல்வி தத்துவத்தின் இடையிலான தொடர்பினை நாம் கண்டுக் கொள்ளலாம்.

   மேலும்  தத்துவத்தில் அடங்கியுள்ள நல்லொழுக்கம் எனும் அம்சமானது கல்வி தத்துவத்தின் விஷேட செல்வாக்கை செலுத்துகிறது. அதாவது கல்வி தத்துவத்தில் பாடவிதான உள்ளடக்கம் கற்பித்தல் முறைகளைக் கையாளுதல் வகுப்பறையில் ஒழுக்கக்கட்டுப்பாடுகள் என்பவற்றின் மீது மேற்கூறப்பட்ட ஓழக்கவியலின் அமசங்கள் கல்வியில் செல்வாக்கை செழுத்துகின்றது.

 அத்துடன் அக்ராவெல்லின் எனும் அறிஞரின் கருத்து இதனை மெய்பிக்கின்றது.. தத்துவம் இன்றிய கல்வி குருட்டுத்தனமான பயிற்சி எனவும் கல்வியில்லாத தத்துவம் பெறுமதியற்றது எனவும் இவர் எடுத்துகாட்டுகிறார். இக்கூற்றுக்கமைய கல்வி எனும் அம்சம் வெற்றியடைய தத்துவத்தின் தொடர்பு அவசியமாகிறது;.

  மேலும் முன்கூட்டியே தீர்மானங்களை மேற்கொண்டு  பிள்ளையை விருத்தி செய்வதற்காக தத்துவ பின்னனியைத் தயார்செய்தலும் அதனை மதிப்பிடலுமே தத்துவத்தின் தொழிற்பாடாகும். இதனையே கல்வியி;ல் பல பிள்ளைகளின் விருத்தி கட்டங்களை கவனத்தில் கொண்டு அறிவாற்றல் உடல் மனவெழுச்சி மற்றும் நற்பண்புகளின் விருத்திக்குச்  சரியான முறையில் வழிகாட்டல் நடைமுறைகளை முன்கூட்டியே திட்டமிட்டுதான் நடைமுறைப்படுத்துவதை கல்வியில் நாம் அவதானிக்கலாம்.

  பொதுவாக தத்துவ ஞானிகள் தத்துவத்தில் அறிவின் தோற்றம்  ஒழுக்கம் சார் பிரச்சினைகள் ஒழுக்கவியல் போன்ற அம்சங்களை பற்றி பேசுகின்றனர். மேற்கூறப்பட்ட இதே அம்சங்களை நாம் கல்வி தத்துவத்திலும் காணலாம். எல்லாத் தத்தவங்களிலும்  அவற்றிற்கே உரித்தான அறிவின் தன்மையும் அறிவைப் பெறும் முறைகளையும் ஆராயப்படுகின்றன. இவ்வாறே கல்வியின் தத்துவத்திலும் கல்வியை பெறும் முறைகளும்  கல்வியின் தன்மை என்பன பற்றியும் ஆராய்கின்றது. ஒட்டமொத்தமாக நோக்குமிடத்து தத்துவமும் கல்வியும் ஒன்றோடு ஒன்று தொடர்பு பட்டதாக இருப்பதுடன் கல்வியில் பிரயோகிக்கப்படும் பல்வேறு அம்சங்கள் தத்துவத்தின அம்சங்களில் இணங்கி போவதையும் அவதானிக்கலாம். ஆக்வேதான் தத்துவமும் கல்வியும் ஒன்றோடு ஒன்று நெருங்கிய தொடர்பு மிக்கதாகவே காணப்படுகிறது எனக்கூறலாம்.

கல்வி தத்துவம் பற்றிய அறிவினைப் பெற்றுக்கொண்ட ஆசிரியரின் வகிபாகம் 
   கல்வி மற்றும் தத்துவம் அடிப்படையில் நெருங்கிய தொடர்பு காணப்படுகின்றமை போல ஒரு ஆசிரியரை பொருத்தவரை கல்வி தத்துவம் தொடர்பான அறிவனைப் பற்றிய தெளிவு இருப்பது கட்டாயமானதாகும். கல்வி தத்துவ அறிவினைப் பெற்ற ஆசிரியருக்கும் கல்வி தத்துவம் தொடர்பாக விளக்கமற்ற ஆசிரியருக்கும் பாரிய ஒரு வித்தியாசம் இருப்பதை நாம் அவதானிக்கலாம். இவர்களின் ஒவ்வொரு கட்ட அனுகுமுறைகளிலும் ஒவ்வொரு  நுட்பமுறைகளிலும் வித்தியாசத்தை நாம் நோக்கலாம்

  மனித வாழ்வையும் அவனது தொழிற்பாடுகளையும் கருத்துக்கள் பிரச்சினைகளையும் அடையாளங் கண்டு கொள்வதற்கு ஆசிரியருக்கு கல்வித்தத்துவம் தேவைப்படுகிறது. இவ்வாறான அறிவினைப் பெற்றுக்கொண்ட ஆசிரியர் சமூகத்தின் நல்லுறவைக் கட்டியெழுப்பிக் கொள்ளும் திறன்களை தனக்குள் வளர்த்துக்கொள்ள கூடியதாக திகழ்வார்.; அத்துடன் எந்த ஒரு கல்வி செயற்பாட்டின் போது நோக்கங்களையும் குறிக்கோள்களையும் தீர்மானித்தல் வேண்டும் அதனைப்போலவே கல்வி செயற்பாட்டில் நோக்கங்களையும் குறிக்கோள்களையும் தீர்மானிப்பதற்கு கல்வி தத்துவம் அறிவினைப் பெற்ற ஆசிரியருக்கு அதனை தீர்மானிப்பதும் செற்படுத்துவதும் இலகுவாக இருக்கும்.

  மேலும் பாடசாலையில் கலைத்திட்டத்தை நடைமுறைப்படுத்துவது என்பது அனைத்து ஆசரியருக்கும் இருக்ககூடிய மிகப்பெரிய பொறுப்பாகும். இதனை தீர்மானித்துக் கொள்வதற்கும் ஒவ்வொரு மட்டத்திலும் எத்தகைய விடயங்களை கற்பிப்பது அதனை எந்த அளவு கற்பிப்பது போன்ற பல அம்சங்களை கல்வி தத்துவம் பெற்ற ஆசரியருக்கு தீர்மானிப்பது மிகமிக இலகுவாக இருக்கும்.

 கற்றல் கற்பித்தல் நடவடிக்கைகளின் போது ஒரு ஆசிரியர் கையாளும் முறைகளும் வழிகளும் பற்றிய பிரச்சினைகள் தோன்றலாம். அதாவது குறிப்பிட்ட மாணவர்களுக்கு எம்முறையை கையாளுவது அதாவது விரிவுரை முறை பயன்படுத்துவது நல்லதா? மனனம் செய்வதற்கு பலவந்தப்படுத்தல் நல்லதா? அவ்வாறு இ;ல்லையெனில் செயல்மூலம் விளையாட்டு மூலம் கற்பித்தல் சிறந்ததா போன்ற வினாக்களுக்கு எந்தவித குழப்பமும் இன்றி கல்வி தத்துவம் பெற்ற ஆசரியர் பாடசாலையில் தெளிவான முடிவினை பெற்றுக்கொள்ளக் கூடியவராக திகழ்வார்.

   இன்றைய தொழிநுட்ப வளர்ச்சியில் நற்பண்புகள் என்பது அருகிவருகிறது இதன்போது இதனை எவ்வாறு விருத்தி செய்வது. பாடவிடயங்களை தெரிவு செய்வது ஒழுங்கமைத்தல்  முன்வைத்தல் மற்றும் மதிப்பீடு என்பவற்றினை மேற்கொள்ளும் போதும் கல்வி தத்துவம் பெற்ற ஆசிரியர் முன்னுதாரணமாக இருக்கக்கூடிய சந்தர்;ப்பம் காணப்படுகிறது. மேலும் ஒழுக்கம் பற்றிய சட்டத்திட்டங்களை ஒழுங்கமைக்கும் போதும் கல்வி தத்துவ அறிவினை பெற்ற ஆசரியரின் பங்கு முக்கிய இடத்தை பெறக்கூடியதாக இருக்கும்.

அடுத்ததாக முக்கியமாக கல்வி தத்துவத்தில் சிந்தனையாளர்களின் அதீத கருத்துப் போதனை மற்றும் நிபந்தனைப்படுத்தலும் பிழையான கற்பித்தல் முறைகள் என எடுத்துக்காட்டுகிறது. இந்த அறிவினை கல்வி தத்துவம் பெற்ற ஆசிரியரினால் மட்டுமே அதற்கு ஏற்றாட்போல பிழையான நடத்தைகளை தவிர்த்து சரியான முறையில் கற்பிக்கக் கூடியவர்களாக திகழ்வர். மற்றும் கல்வி தத்துவ அறிவினைப் பெற்ற ஆசிரியர் தம்மைப்பற்றிய விளக்கத்தை பெற்றவராகவும் தமது நடத்தை வாழ்க்கை என்பன பற்றியும் தர்க்க ரீதியில் முடிவுகளை எடுக்கக்கூடியவராகவும் விளங்குவர்.

   இவ்வாறாக சமூகத்தில் அல்லது பாடசாலையில் அல்லது பிற இடங்களில் கல்வி தத்துவ அறிவினைப் பெற்ற ஆசிரியரின் வகிபாகம் ஏனைய தரப்பினரை விடவும் மேலோங்கி இருப்பதுடன் சழுகத்தின் முக்கிய இடம் வகிக்க கூடியவராகவும் காரண காரிய தொடர்புகளுடன் ஒரு முடிவை எடுக்கக்கூடிய  பிரஜையாகவும் சிறந்த ஆளுமை மிக்க ஆசிரியராகவும் விளங்குவர்.      
       


Post a Comment

0 Comments